Cthulhu
08-12-2005, 00:40
Καλησπερίζω τα παιδιά.
Ανέκαθεν θεωρούσα τον εαυτό μου ανοιχτό και ανοιχτόμυαλο σε νέα πράγματα. Έτσι, έχοντας υποφέρει στα πρώτα χρόνια της υπολογιστικής ζωής μου από τα windows, μόλις έμαθα για το linux, έσπευσα να το δοκιμάσω.
Όταν ήταν να εγκαταστήσω την πρώτη μου διανομή (ήταν μία RedHat, αν θυμάμαι σωστά, ο αριθμός μου διαφεύγει) δεν είχα γρήγορο ίντερνε, καρντιά μου. Τα CD, δύο τον αριθμό, προμήθευσε φίλος που είχε προμηθευτεί από φίλο. Μια και δυό λοιπόν, ξεβράκωτος στ' αγγούρια, έβαλα να εγκαταστήσω το Κόκκινο Καπέλο.
Στην εγκατάσταση πήγαν όλα λίγο πολύ καλά, μέχρι που έφτασα στο σημείο των X-windows (όλα κι όλα, σε command line δε δουλεύω που να με βαράνε). Ηρωική κάρτα στο σύστημά μου ήταν η ATI Fury. Και αυτό ακριβώς ήταν που με έπιασε (Fury) όταν διαπίστωσα στο ίντερνε ότι δεν υπήρχαν drivers για ATI (ενώ κάτι είχε αρχίσει να γίνεται με τις NVIDIA) και δεν προβλεπόταν να υπάρξουν για ΠΟΛΥΥΥΥΥΥΥ ακόμα. Και άρα, αν ήθελα x-windows, Θα έπρεπε να τα απολαύσω ασπρόμαυρα (ναι, ασπρόμαυρα) και με refresh αρκετά χαμηλό για να τυφλώσει τριάντα λαγούς (κι ας τρώνε και καρότα). Κι ο κόκκινος καπέλος έφυγε όπως ήταν.
Κανά-ενάμισι χρόνο αργότερα, η Fury είχε μπει σ' ένα βοηθητικό υπολογιστή και μια ωραιότατη NVIDIA κοσμούσε το σύστημά μου. Άρα; Linux Time. Συνέπεσε μάλιστα να έχω μόλις κάνει τη μετάβαση από την αργή 56k στην ιλιγγιώδη ISDN 64 (όσοι δίχρονοι και τρίχρονοι διαβάζετε, μη γελάτε, υπήρξε εποχή και χωρίς DSL στην Ελλάδα), οπότε αποφάσια, ο γενναίος του βορρά, αυτή τη διανομή να την κατεβάσω μόνος μου απ' το ίντερνε.
Τέσσερα μερόνυχτα αργότερα, νά σου πάλι ο κοκκινοκαπελής, έτοιμος να εγκατασταθεί στο PeChe μου. Εκείνο τον καιρό όμως, πέραν απ' τη βελτιωμένη κάρτα γραφικών, το σύστημά μου περνούσε τη SCSI περίοδό του - ήτοι, δίσκοι (Quantum Atlas 10k και Atlas 9) και CD, (Plextor 40X Max) στρογγυλοκάθονταν σ' έναν Adaptec 190-κάτι. Επειδή λοιπόν οι φίλοι κοκκινοκαπελήδες δεν είχαν προβλέψει την ύπαρξη SCSI, το λετουργικό έκανε ότι κάνουμε οι περισσότεροι στην εκκλησία (όσοι πάμε, τελοσπάντων): Ενώ οι δίσκοι ήταν εκεί, δεν τους έβλεπε ούτε για δείγμα.
Την τρίτη φορά που πήγα να βάλω linux, ένας φίλος μου με είχε δανείσει ένα Slackware. Που πήγα κι εγώ ο καημένος, για δεύτερη φορά ξεβράκωτος στ' αγγούρια (τα πρώτα πέντε είναι δύσκολα, μετά ξεχειλώνεις), δίχως προθύστερη εμπειρία; Μάπα το καρπούζι, δεν κατάφερα να το βάλω, κι ακόμα δεν έχω καταλάβει το γιατί.
Και αυτό τον καιρό, λοιπόν, έχοντας στη διάθεσή μου έναν IDE σκληρό δίσκο (τους SATA τους έχω βάλει σε RAID-1, μη και μου σβηστούν οι τσόντες), είπα να ξαναεπιχειρήσω. Εξοπλισμένος πλέον με ADSL γραμμή, πληρώνοντας για τα 384 όσα πληρώνει ο μέσος Γάλλος για τα 38400, είπα κι εγώ να βάλω το Gentoo Linux, έτσι ώστε να φτιάξω ένα συστηματάκι στα μέτρα μου (ή, τέλοσπάντων, κάπως έτσι μου είχαν πει πως γίνεται). Μια και δυό, κατεβάζω το Minimal CD 2005.1. Το γράφω, κάνω reboot, κάνει boot κανονικά, πάει να κάνει Mount to CD-Rom... no parlare... Βρε να μην το βλέπει με τίποτα, το βλογιοκομένο. Τελικά, ψάχνοντας σε fora, είδα πως το 2005.1 έχει πρόβλημα στο να bootάρει από DVD-R/RW όπως το δικό μου NEC. Τώρα κατεβάζω την έκδοση 2005-R1 που βρήκα στο πολυτεχνείο, καθώς και το 2005.0 που διάβασα πως δουλεύει.
Και μετά απ' όλα αυτά, είναι να αναρωτιέται κανείς που χρησιμοποιώ ακόμα windows; Εγώ θέλω ν' αλλάξω - το Linux δε με θέλει!
Wish me luck, everybody... Γιατί αν φάω τα μούτρα μου και πέμπτη φορά...
Ανέκαθεν θεωρούσα τον εαυτό μου ανοιχτό και ανοιχτόμυαλο σε νέα πράγματα. Έτσι, έχοντας υποφέρει στα πρώτα χρόνια της υπολογιστικής ζωής μου από τα windows, μόλις έμαθα για το linux, έσπευσα να το δοκιμάσω.
Όταν ήταν να εγκαταστήσω την πρώτη μου διανομή (ήταν μία RedHat, αν θυμάμαι σωστά, ο αριθμός μου διαφεύγει) δεν είχα γρήγορο ίντερνε, καρντιά μου. Τα CD, δύο τον αριθμό, προμήθευσε φίλος που είχε προμηθευτεί από φίλο. Μια και δυό λοιπόν, ξεβράκωτος στ' αγγούρια, έβαλα να εγκαταστήσω το Κόκκινο Καπέλο.
Στην εγκατάσταση πήγαν όλα λίγο πολύ καλά, μέχρι που έφτασα στο σημείο των X-windows (όλα κι όλα, σε command line δε δουλεύω που να με βαράνε). Ηρωική κάρτα στο σύστημά μου ήταν η ATI Fury. Και αυτό ακριβώς ήταν που με έπιασε (Fury) όταν διαπίστωσα στο ίντερνε ότι δεν υπήρχαν drivers για ATI (ενώ κάτι είχε αρχίσει να γίνεται με τις NVIDIA) και δεν προβλεπόταν να υπάρξουν για ΠΟΛΥΥΥΥΥΥΥ ακόμα. Και άρα, αν ήθελα x-windows, Θα έπρεπε να τα απολαύσω ασπρόμαυρα (ναι, ασπρόμαυρα) και με refresh αρκετά χαμηλό για να τυφλώσει τριάντα λαγούς (κι ας τρώνε και καρότα). Κι ο κόκκινος καπέλος έφυγε όπως ήταν.
Κανά-ενάμισι χρόνο αργότερα, η Fury είχε μπει σ' ένα βοηθητικό υπολογιστή και μια ωραιότατη NVIDIA κοσμούσε το σύστημά μου. Άρα; Linux Time. Συνέπεσε μάλιστα να έχω μόλις κάνει τη μετάβαση από την αργή 56k στην ιλιγγιώδη ISDN 64 (όσοι δίχρονοι και τρίχρονοι διαβάζετε, μη γελάτε, υπήρξε εποχή και χωρίς DSL στην Ελλάδα), οπότε αποφάσια, ο γενναίος του βορρά, αυτή τη διανομή να την κατεβάσω μόνος μου απ' το ίντερνε.
Τέσσερα μερόνυχτα αργότερα, νά σου πάλι ο κοκκινοκαπελής, έτοιμος να εγκατασταθεί στο PeChe μου. Εκείνο τον καιρό όμως, πέραν απ' τη βελτιωμένη κάρτα γραφικών, το σύστημά μου περνούσε τη SCSI περίοδό του - ήτοι, δίσκοι (Quantum Atlas 10k και Atlas 9) και CD, (Plextor 40X Max) στρογγυλοκάθονταν σ' έναν Adaptec 190-κάτι. Επειδή λοιπόν οι φίλοι κοκκινοκαπελήδες δεν είχαν προβλέψει την ύπαρξη SCSI, το λετουργικό έκανε ότι κάνουμε οι περισσότεροι στην εκκλησία (όσοι πάμε, τελοσπάντων): Ενώ οι δίσκοι ήταν εκεί, δεν τους έβλεπε ούτε για δείγμα.
Την τρίτη φορά που πήγα να βάλω linux, ένας φίλος μου με είχε δανείσει ένα Slackware. Που πήγα κι εγώ ο καημένος, για δεύτερη φορά ξεβράκωτος στ' αγγούρια (τα πρώτα πέντε είναι δύσκολα, μετά ξεχειλώνεις), δίχως προθύστερη εμπειρία; Μάπα το καρπούζι, δεν κατάφερα να το βάλω, κι ακόμα δεν έχω καταλάβει το γιατί.
Και αυτό τον καιρό, λοιπόν, έχοντας στη διάθεσή μου έναν IDE σκληρό δίσκο (τους SATA τους έχω βάλει σε RAID-1, μη και μου σβηστούν οι τσόντες), είπα να ξαναεπιχειρήσω. Εξοπλισμένος πλέον με ADSL γραμμή, πληρώνοντας για τα 384 όσα πληρώνει ο μέσος Γάλλος για τα 38400, είπα κι εγώ να βάλω το Gentoo Linux, έτσι ώστε να φτιάξω ένα συστηματάκι στα μέτρα μου (ή, τέλοσπάντων, κάπως έτσι μου είχαν πει πως γίνεται). Μια και δυό, κατεβάζω το Minimal CD 2005.1. Το γράφω, κάνω reboot, κάνει boot κανονικά, πάει να κάνει Mount to CD-Rom... no parlare... Βρε να μην το βλέπει με τίποτα, το βλογιοκομένο. Τελικά, ψάχνοντας σε fora, είδα πως το 2005.1 έχει πρόβλημα στο να bootάρει από DVD-R/RW όπως το δικό μου NEC. Τώρα κατεβάζω την έκδοση 2005-R1 που βρήκα στο πολυτεχνείο, καθώς και το 2005.0 που διάβασα πως δουλεύει.
Και μετά απ' όλα αυτά, είναι να αναρωτιέται κανείς που χρησιμοποιώ ακόμα windows; Εγώ θέλω ν' αλλάξω - το Linux δε με θέλει!
Wish me luck, everybody... Γιατί αν φάω τα μούτρα μου και πέμπτη φορά...